Państwo krzyżackie
Krzyżacy po osiągnięciu celu w jakim zostali wezwani na te ziemię wcale nie kwapili się do przeprowadzki. Otrzymali zgodę papieża na utworzenie na zdobytych terenach własnego państewka, które miało być lennem książąt mazowieckich. Nie dość więc, że Krzyżacy nie chcieli wynieść się z danej im jedynie w dzierżawę ziemi chełmińskiej, to zajęli jeszcze przemocą całe Pomorze Gdańskie. Implikowało to nieuchronnie konflikt z Polską, która o włączenie do Korony rzeczonego Pomorza aktywnie uprzednio zabiegała. Władysław Łokietek, który ówcześnie stał na czele Korony, początkowo nie chciał walczyć zbrojnie z Zakonem, wybrał więc drogę sądową - Krzyżacy zostali pozwani przed sąd papieski, który to zadecydował, że mają zwrócić Pomorze Gdańskie Polakom. Ci jednak nie zastosowali się do papieskiego zalecenia. Wobec klęski zamiarów odzyskania Pomorza na drodze dyplomatycznej, Łokietkowi pozostała już tylko jedna droga - militarna. Niestety, kampania wojskowa mimo bardzo dużych starań Władysława nie odniosła sukcesu. Największa jej bitwa rozegrała się w roku 1331, pod Płowcami, nie przyniosła jednak rozstrzygnięcia dla żadnej ze stron, miała jednak spore znaczenie ideowe dla Polaków, pokazała bowiem, że Krzyżacy nie są niepokonani - można stawić im odpór.